Waarom verbonden blijven met jezelf zo’n uitdaging is in deze tijd

Er wordt veel van je gevraagd.

Nieuws, verwachtingen, eindeloze to-do’s, onzekerheid over werk en AI, de druk om bij te blijven in een wereld die sneller verandert dan we kunnen volgen… het lijkt alsof er geen einde komt aan alles wat we bij moeten houden.

En dus doen we wat we kunnen om dit vol te kunnen houden.

• We zetten door terwijl onze energie eigenlijk al op is.
• We duwen gevoelens weg omdat er nu geen tijd voor is.
• We blijven vriendelijk terwijl we vanbinnen gefrustreerd zijn.
• We drinken een glas wijn om eindelijk even te kunnen ontspannen.

En vaak zien we dit niet als probleem, want ‘iedereen doet dit toch?’.

Wat het je echt kost om ‘gewoon door te gaan’

Functioneren lukt vaak nog wel (misschien krijg je er zelfs complimenten over).

Maar het is zwaar voor je lichaam: stress, vermoeidheid, genegeerde signalen.

En ook emotioneel heeft het een grote impact:

• Het voelt alsof je niet echt jezelf mag zijn (want je zou meer moeten kunnen, en beter!)
• Je trekt je terug of houdt het juist oppervlakkig.
• Je reageert sneller geïrriteerd, of voelt je juist helemaal vlak.

Het is overleven, geen leven.

En ergens voel je dat, ook als niemand het aan je ziet.

Waarom dit zo veel voorkomt

Niemand is gemaakt om altijd ‘aan’ te staan.

En toch krijgen we de boodschap:

“Blijf doorgaan. Doe meer.”

Pauze nemen wordt bijna gezien als falen.

Gevoelens lijken meer lastig en ongewild dan waardevol.

Dus pas je je steeds weer aan.

Tot je op een dag merkt dat het gewoon niet meer gaat.

Wat er nodig is

Verbinding (met jezelf, met anderen, met het leven om je heen) ontstaat niet in snelheid.

Het ontstaat in aanwezigheid.

In vertraging.

Maar dat zijn precies de kwaliteiten die zo schaars zijn geworden.

Daarom lukt het vaak niet, zelfs als je weet dat je het nodig hebt.

Het is niet dat je het niet zou kunnen, maar wel een logisch gevolg de maatschappij waarin we leven.

Wat het nu al wat lichter kan maken

Het ís veel. En als je je overweldigd voelt, of merkt dat je wel ruimte wil maken maar niet weet hoe, dan is dat normaal.

Er zijn andere manieren. En daar help ik je graag bij, via deze blog, de nieuwsbrieven en in mijn coaching.

Maar voor nu: erkennen dat het veel is, maakt vaak al meer verschil dan je denkt. Het geeft ruimte en zachtheid. En die zachtheid is precies het tegenovergestelde van de constante druk om door te blijven gaan ♥