Veranderen vraagt moeite… toch?

Veranderen, dat klinkt als iets waar je veel moeite voor moet doen.

En soms is dat ook zo. Als je iets nieuws wilt leren, of iets in de wereld wilt veranderen, dan wil je daar tijd in stoppen en hard voor werken.

Wanneer het gaat om wat er in jou gebeurt, werkt het soms verrassend anders. Dan kan acceptatie juist helpen om iets te laten veranderen.

Dat klinkt op het eerste gezicht misschien tegenstrijdig. Want vaak is er het idee: “als ik alles maar accepteer, dan blijft het zoals het is, en dat wil ik niet”.

Maar wat gebeurt er als je niet accepteert wat je voelt?

Denk aan:
• Ik ben boos, maar dat zou ik niet mogen zijn
• Ik ben moe, maar daar heb ik nu geen tijd voor
• Ik zou niet zo van slag mogen zijn door dit kleine ding
• Ik mag niet klagen, want ik heb het toch niet slecht?
• Ik voel me nog verdrietig over iets wat lang geleden is gebeurd, ik zou er al overheen moeten zijn

O jee, nu zit je meteen vast.

Stel je eens voor dat je vanuit deze basis iets zou willen veranderen in hoe je je voelt. Dat is lastig. Er zit al een innerlijk conflict in, en daardoor komt er weinig beweging in. Een deel van je energie gaat dan naar vechten tegen wat er al is.

Misschien verdwijnt het wat naar de achtergrond waardoor je het minder voelt. Maar vaak is het niet echt weg, en komt het later op een andere manier weer terug.

Hoe het anders kan

Laten we kijken naar een andere manier. Waarin je opmerkt wat er gebeurt, zonder dat het meteen weg hoeft.

Misschien merk je: “oh, ik ben verdrietig over iets wat lang geleden is gebeurd”.

Punt. Zonder oordeel erachteraan.

Dat alleen al geeft het wat ruimte, gewoon omdat het er even mag zijn.

En vanuit die ruimte komt vaak vanzelf meer helderheid. Je ziet beter wat er speelt, wat je eigenlijk nodig hebt en welke keuzes er zijn.

Veranderen vanuit wat er al is

Accepteren wat er in je gebeurt betekent niet dat je alles maar moet laten zoals het is.

Het betekent dat verandering mag beginnen vanuit contact met wat er al gebeurt, in plaats van vanuit verzet tegen jezelf.

Veranderen wordt dan vaak moeitelozer. Het kost minder energie en daardoor kan er iets duurzaams ontstaan, iets wat je niet steeds hoeft vol te houden.

Wanneer acceptatie óók een valkuil kan worden

Er is nog iets belangrijks om mee af te sluiten. Ons hoofd kan ook dit inzicht gaan gebruiken als nieuwe manier om af te wijzen.

Dat kan gebeuren wanneer je iets in jezelf opmerkt wat je nog niet kunt accepteren. En dat er dan een gedachte komt als: “ik zou dit moeten kunnen accepteren.”

En daar is het innerlijk conflict weer.

Als dat gebeurt, kijk eens of ook dat er mag zijn: “op dit moment kan ik het nog niet accepteren”.

~~~

Misschien merk je dat dit in het dagelijks leven niet zo eenvoudig is. Er kan van alles tussen zitten waardoor het lastig is om te accepteren wat er in je gebeurt.

Als je hierin vastloopt, ben je welkom om samen te kijken naar wat er op zo’n moment gebeurt, zodat je sneller ziet wat er speelt en je meer keuze krijgt in hoe je ermee omgaat ♥