Je hoeft het niet allemaal alleen te dragen

Veel mensen hebben een overtuiging die zo vanzelfsprekend voelt dat ze hem nauwelijks opmerken:

Ik moet het allemaal alleen kunnen.

Misschien herken je hem ook?

• Je merkt dat je eigenlijk moe bent, maar je gaat toch nog even door. Er zijn nog dingen die geregeld moeten worden, en het voelt alsof jij degene bent die dat moet doen.
• Iemand vraagt hoe het met je gaat en je zegt automatisch: ‘Goed hoor.’ Terwijl je niet weet of dat eigenlijk wel klopt.
• Als je even rust, blijf je nadenken over alles wat nog moet of wat beter had gekund.
• In een moeilijke periode probeer je sterk te blijven voor anderen. Je verwerkt het vooral alleen.

Het kan goed zijn dat het niet eens in je opkomt dat je om hulp zou kunnen vragen.

Dat is helemaal niet vreemd. Vaak hebben we geleerd dat je sterk hoort te zijn en anderen niet nodig zou moeten hebben.

En soms hebben we vroeger echt iets gemist van de volwassenen om ons heen, waardoor het kon voelen alsof we op niemand konden rekenen.

Er zit kracht in dingen alleen kunnen. Maar alles alleen moeten dragen is ontzettend zwaar.

Waarom alles alleen dragen je uitput

Je kunt het niet allemaal in je eentje dragen. Dat is veel te veel voor één persoon.

Als je dat wel probeert, put je jezelf uit.

Je wordt steeds kritischer naar jezelf, omdat je dingen probeert te doen die niet haalbaar zijn en dus ook niet lukken.

Het wordt eenzaam, omdat niemand echt ziet wat er in je omgaat.

En dan mis je zoveel moois:

✨ De kans om iemand te laten weten hoe het écht met je gaat, zodat ze er voor je kunnen zijn.
✨ Het gevoel dat je er niet alleen voor staat.
✨ Nieuwe perspectieven van anderen, die je helpen om andere mogelijkheden te zien.
✨ De ontspanning in je lichaam wanneer je niet meer hoeft te doen alsof, niet meer ‘sterk’ hoeft te zijn.
✨ Het fijne gevoel dat je iemand kunt geven doordat ze iets voor je kunnen betekenen.
✨ De kans die je anderen geeft om te groeien door het niet allemaal zelf op te lossen.

Een kleine, belangrijke vraag

Dus misschien wil je eens stilstaan bij deze vraag:

Wat draag jij op dit moment al te lang alleen?

En hoe zou het zijn om daar een klein stukje van te delen met iemand die je vertrouwt?

Het mooie is dat alleen al even bij deze vraag stilstaan je kan openen voor het idee dat je het niet alleen hoeft te doen 💗

Als je het niet meer alleen wilt doen

Als je gewend bent om alles alleen te dragen, blijft dat zichzelf vaak ongemerkt versterken. Je blijft doorgaan, anderen zien niet hoe zwaar het voor je is, en zo lijkt het alsof je er inderdaad alleen voor staat.

Wil je dat graag veranderen, dan kan het helpend zijn om daar samen naar te kijken.
Voel je welkom om een kennismaking in te plannen, dan krijg je meer zicht op wat er speelt en wat jou kan helpen om het niet meer alleen te hoeven doen.